|
EUDEC 2008 Leipzig
Leslie Ocker
Paul-Gruner-Str. 33
04107 Leipzig/Germany
Tel.: +49-341-9261877
Fax: +49-341-9261878
info@eudec2008.org
|
|
Czym jest EUDEC?
Konferencja EUDEC (European Democratic Education Conference) gromadzi ludzi związanych ze szkołami demokratycznymi oraz inicjatywami zajmującymi się promowaniem edukacji demokratycznej w szkołach – uczniów, nauczycieli, rodziców czy pozostałych pracowników. Konferencja ta będzie organizowana corocznie. Ma ona na celu nie tylko wspieranie wymiany doświadczeń między europejskimi szkołami demokratycznymi, lecz również umożliwienie wszystkim zainteresowanym głębszego poznania takich inicjatyw.
Inspiracją tej konferencji jest IDEC (International Democratic Education Conference), która odbywa się co roku od 1993 r. na różnych kontynentach świata, a organizowana jest przez poszczególne szkoły demokratyczne. Wielu uczestników z państw europejskich zwykło narzekać, iż partycypowanie w konferencji IDEC wiąże się z dużymi kosztami, i finansowymi, i czasowymi, i że w ogóle uczniów na nią nie stać. Z czasem uczestnicy ze całego świata zaczęli dyskutować o sensie organizowania regionalnych spotkań. W sierpniu 2006 r. mała grupa ludzi z kilu krajów europejskich spotkała się w szkole Sands w Anglii i postanowiła podjąć wyzwanie zorganizowania konferencji europejskiej. Tak narodziła się idea EUDEC.
Kiedy i gdzie odbędzie się EUDEC?
Pierwsza konferencja EUDEC odbędzie się od 25 lipca do 3 sierpnia 2008 r. w Lipsku, w Niemczech. Wydział Edukacji tamtejszego uniwersytetu udostępni na czas konferencji swój campus i zaplecze.
Kto organizuje konferencję EUDEC?
Gospodarzem EUDEC 2008 będzie Freie Schule Leipzig we współpracy z Uniwersytetem w Lipsku, Bundesverband der Freien Alternativschulen (Niemieckie Stowarzyszenie Szkół Alternatywnych) oraz Sudbury Initiative Leipzig w Lipsku. Dodatkowe wsparcie zapewnia szerszy komitet organizacyjny w Europie, składający się uczniów i pedagogów ze szkół i organizacji z całej Europy, między innymi szkoły Sands i Summerhill (Anglia), IDEN (International Democratic Education Network), Phoenix Education Trust (Anglia), Fri Skole (Dania), oraz gospodarz konferencji IDEC 2005, KRÄTZÄ (Niemcy). (Kliknij tu na listę wszystkich współorganizatorów)
Czego mogę oczekiwać od konferencji EUDEC?
Przewidujemy około 250 osób na pierwszym zjeździe EUDEC, który będzie trwał 10 dni. Charakter konferencji w dużej mierze będzie zależał od jej uczestników. Standard zakwaterowania i wyżywienia podczas konferencji nie będzie wysoki, by stać było na nią jak największą liczbę zainteresowanych, zwłaszcza młodych ludzi. Propozycje prezentacji, prelekcji, seminariów, warsztatów, przedstawień itd. będą tworzyły plan, którego rozwój będzie można śledzić na stronie www.EUDEC2008.org. Poza tymi zaplanowanymi punktami programu będzie sporo czasu i przestrzeni na spontaniczne dyskusje i warsztaty prowadzone przez uczestników (tzw. "open schedule").
Gdzie i jak mogę zdobyć więcej informacji?
Proszę kierować wszelkie pytania czy propozycje do Davida Frencha frenchman2@wp.pl +48-33-8520025 (po polsku) lub Leslie Ocker +49-341-926-1877; fax: +49-341-926-1878; leslieocker@aol.com; postal address: EUDEC2008, Paul-Gruner-Strasse 33, 04107 Leipzig, Germany (po niemiecku lub angielsku).
Jak mogę wesprzeć EUDEC?
Lokalny komitet organizacyjny w Lipsku spotyka się w drugi wtorek każdego miesiąca i każdy może wziąć w nim udział. Kolejne spotkanie szerszego europejskiego komitetu organizacyjnego odbędzie się w październiku 2007 r. (Jeszcze nie ustalono dokładnego miejsca i terminu spotkania). EUDEC 2008 chętnie przyjmuje propozycje warsztatów, seminariów, itp. od uczniów, nauczycieli i innych członków szkolnych społeczności.
Główni prelegenci
Urodziłam się w listopadzie w 1945 r. w Summerhill, w Leiston w hrabstwie Suffolk, jako córka A.S. Neilla, założyciela szkoły Summerhill. Wychowana zgodnie z zasadą samostanowienia o sobie ukończyłam szkołę Summerhill. Jestem żoną Tony’ego Readheada, miejscowego farmera. Mamy czworo dzieci: Amy (35), Williama (34), Henry’ego (31) oraz Neilla (21). Wszyscy oni są absolwentami Summerhill. Dwoje dzieci Amy, Jasmine (10) i Joshua (8), obecnie uczęszcza do tej szkoły. Przejęłam ster w Summerhill w 1985 zostając dyrektorką szkoły i w krótkim czasie musiałam się sporo nauczyć! Dziś mam mnóstwo obowiązków związanych z prowadzeniem szkoły, chociaż czasem się zastanawiam, czym właściwie tak naprawdę zajmuję się w życiu! Nadal udaje mi się znaleźć czas na klasyczne ujeżdżanie mojego nowego hiszpańskiego konia i na naukę śpiewu. Moje największe osiągnięcia życiowe to umiejętność rozpalenia naprawdę dobrego ogniska, profesjonalne obieranie pomarańczy i moje nagie zdjęcie na okładce czasopisma Picture Post (w wieku lat 3)!
Urodziłem się w 1932 r. w Londynie. Jestem absolwentem Eton College i Uniwersytetu w Cambridge (1956), gdzie studiowałem współczesne języki europejskie. Podczas studiów w Cambridge redagowałem pismo literackie Granta i pisałem skecze dla słynnego kabaretu Footlights.
Po trzech latach pracy w szkole Repton, czyli w bardzo tradycyjnym liceum z internatem dla chłopców, znalazłem przyjemniejszą posadę w Dartington Hall School – słynnej szkole alternatywnej, gdzie uczyłem – nie licząc kilku przerw – przez niemal trzydzieści lat. Cała czwórka moich dzieci ukończyła Dartington.
Kiedy w 1987 r. zamknięto szkołę Dartington Hall, wraz z dwoma innymi nauczycielami oraz dwudziestoma uczniami założyliśmy Sands School, szkołę, która rozwija zasady Dartington.
Przeszedłem na emeryturę w wieku 60 lat w roku 1992. Od tego czasu odwiedzam szkoły demokratyczne całego świata, napisałem kilka książek, jedna z nich została przełożona na język polski („Real Education: Varieties of Freedom” – w wersji polskiej „Edukacja w wolności”; (http://www.davidgribble.co.uk/books/books-edukacja-w-wolnosci.htm ). Miałem prelekcje w Japonii, Tajlandii oraz w wielu krajach europejskich.
Byłem jednym z pierwszych uczestników konferencji IDEC, uczestniczyłem w dziesięciu z nich. Prowadzę także IDEN (Międzynarodowa Sieć Edukacji Demokratycznej), czyli internetową bazę danych osób i organizacji, która wydaje również biuletyny.
Nienajlepiej gram jazz na fortepianie i saksofonie, układam krzyżówki i poświęcam sporo czasu swoim dziewięciu wnukom.
Mieszkam z żoną Lynette na południu hrabstwa Devon, między Dartmoor a morzem.
Założyłem w 1971 r. Odyssey House – szkołę demokratyczną nieopodal Toronto w Kanadzie, która działała osiem lat. Kiedy się ożeniłem i urodziła się moja córka, przeprowadziliśmy się do Vancouver, gdzie ukończyłem studia podyplomowe. Będąc w Vancouver otrzymałem propozycję zatrudnienia w szkole demokratycznej Windsor House School, ale odmówiłem wciąż jeszcze wracając do siebie po siedemdziesięciogodzinnych tygodniach pracy w Odyssey House. Wróciłem do Ontario, aby uczyć dzieci mające trudności w nauce w państwowym systemie oświaty (co jest o wiele łatwiejsze!). W tym czasie urządziłem w swoim domu ośrodek edukacji domowej – the Children’s Learning Centre – dla swojej córki i dzieci z sąsiedztwa. Później pracowałem w NCYC – ośrodku terapii rodzinnej, który zapewniał szkolną edukację dzieciom wyrzuconym ze zwykłych szkół. Po NCYC zostałem zatrudniony w państwowej szkole w podupadłej części śródmieścia (czytaj: „trudna” szkoła – DF) i tam stworzyłem Club House Democracy wprowadzając demokratyczne metody w swojej klasie. Moje podejście zostało podchwycone przez całe grono, co zaowocowało przekształceniem szkoły w społeczność z władzą podzieloną między wszystkich. Umieściłem dziennik dokumentujący ten eksperyment w Internecie. W 1999 r. odwiedziłem szkołę Summerhill A.S. Neilla, gdzie dziś już szósty rok pracuję jako wychowawca klasy drugiej i doradca w zakresie programu nauczania. Jestem zwolennikiem regionalnych organizacji szkół demokratycznych i w tym celu przyjechałem do Davida Frencha do Polski w 2006 r. na spotkanie wschodniej Europy, które to doprowadziło do zebrania założycielskiego EUDEC w sierpniu tego samego roku w Sands School w Anglii. Jestem obecnie członkiem Rady EUDEC.
|
